|
Niets menselijkers dan een militair in den vreemde. Stuur hem naar een ver oord waar hij zonder vrienden, familie of afleiding de spanning en angst van militaire acties moet afreageren, en hij zal op zoek gaan naar ontspanning en troost, vaak in de vorm van liefdesrelaties of seksuele contacten met lokale burgers. Ook Nederland heeft hierin haar geschiedenis in het na-oorlogse Indonesië van 1945-1949. Nederlandse soldaten onderhielden veelvuldig contacten met de lokale bevolking. Na de soevereiniteitsoverdracht keerde het merendeel van de soldaten terug naar Nederland, met achterlating van hun Indonesische geliefdes en eventuele kinderen. De koloniale oorlog in Nederlands-Indië, Nederland's grootste oorlogsinspanning, heeft diepe sporen achtergelaten, zowel in Indonesië als in Nederland. Het bestaan van kinderen, verwekt door Nederlandse militairen, heeft echter nooit serieuze aandacht gekregen en is vaak verzwegen. Vele vaders, in de laatste fase van hun leven, blijken gebukt te gaan onder hun geheim. Sommigen van hen zijn op zoek gegaan naar hun achtergebleven kind. Is de Nederlandse samenleving niet moreel verplicht degenen die op zoek willen gaan naar hun nageslacht te helpen in hun zoektocht? En is het geen tijd om onder ogen te zien dat er sprake is van een collectief fenomeen en niet van een individueel probleem? Dat soldaten kinderen verwekken in de gebieden waar zij gelegerd zijn, is van alle tijden. Toch is er geen wetenschappelijke literatuur of onderzoek bekend over Nederlandse soldatenvaders die kinderen verwekten in den vreemde. Noch in de literatuur, noch op websites of in de contactorganen van veteranenorganisaties wordt er over gerept. Met deze website wordt een bijdrage geleverd aan het bij elkaar brengen van familieleden die elkaar door specifieke omstandigheden uit het oog verloren zijn of elkaar zelfs nooit gekend hebben. Door kennis te nemen van de verhalen wordt het inzicht in het fenomeen soldatenvaders-soldatenkinderen vergroot. In eerste instantie richt Oorlogsliefdekind zich op soldatenvaders en soldatenkinderen in Nederland, maar spoedig hoopt de organisatie behalve een Nederlandse, ook een Engelse en een Indonesische versie van de website te realiseren. Het verzamelen van informatie over dit nog onontgonnen onderzoeksgebied is mede mogelijk gemaakt door ondersteuning in het kader van het programma Erfgoed van de Oorlog van het ministerie van VWS, waarbij oral history interviews kunnen dienen als bronnenmateriaal voor verder onderzoek. |
