Deel 5 van de zoektocht van Annegriet Wietsma en Jean Hellwig in Indonesië.

Na een uitzending van het NOS Journaal over ons project Oorlogsliefdekind verscheen er een kort bericht van ene Louis Velleman op de NOS website. Hij stelde zich voor als een Indië veteraan met een kind in Semarang, maar hij had geen contactgegevens achtergelaten. Omdat wij nog niet veel 'soldatenvaders' hadden gesproken wilden wij hem heel graag ontmoeten. Ik liet een bericht voor hem achter met de vraag om contact met ons op te nemen.
Maanden waren voorbij toen Annegriet besloot zo ongeveer met iedereen in Nederland te bellen die Velleman heette. Maar ze vond hem niet. Een dag later (was het nou toeval of was het telepathie?) meldde Louis Velleman zich uit het niets met een email bij ons! Hij bleek lang geleden naar Australië te zijn gemigreerd en had nog eens een blik op de NOS website geworpen waar hij mijn bericht vond. Hij gaf ons de contactgegevens van zijn zoon Luwi, die wij in Indonesië als eerste hebben geïnterviewd. Spoedig daarna reisden wij door naar Adelaide en spraken wij met Louis Velleman zelf. Het was een vreemde gewaarwording omdat de fysieke afstand voor vader en zoon te groot is om te overbruggen, terwijl wijzelf in het kader van het project binnen twee weken beiden bezocht hadden.

Annegriet Wietsma en Jean Hellwig waren in oktober 2009 op reis in Indonesië voor de opnames van de documentaire Tuan Papa, die op 1 juli 2010 is uitgezonden op de Nederlandse televisie (Andere Tijden Special, Ned.2). Terwijl zij op zoek waren naar oorlogsliefdekinderen en oorlogsliefdes op Java en Bali en zelfs in Australie, filmden zij ook elkaar om het maakproces met het publiek te delen.

Deel 4 van de zoektocht van Annegriet Wietsma en Jean Hellwig in Indonesië.

Vorig jaar wisten wij al van het bestaan van Jecky want zijn prachtige verhaal is als één van de eerste opgetekend op deze website (zie bij 'Verhalen' in de categorie 'Soldatenkinderen in Indonesie': Een hereniging na de dood. Ooit heb ik op Bali Jecky's broer Ketut ontmoet en nu was het tijd om Jecky zelf te bezoeken en hem te interviewen. Tot onze grote verrassing bleek zijn moeder nog te leven! En zo kwam het dat onze Bali-reis twee interviews opleverde.
De moeder haalde verre herinneringen op aan de Nederlandse soldaat op wie zij meer dan 60 jaar geleden verliefd was. En Jecky liet ons zien hoe moeilijk het leven is voor een Balinees met een buitenlandse vader: geen erfenis en geen aanspraken op gebruik of bezit van familiegrond...

Annegriet Wietsma en Jean Hellwig waren in oktober 2009 op reis in Indonesië voor de opnames van de documentaire Tuan Papa, die op 1 juli 2010 is uitgezonden op de Nederlandse televisie (Andere Tijden Special, Ned.2). Terwijl zij op zoek waren naar oorlogsliefdekinderen en oorlogsliefdes op Java en Bali, filmden zij ook elkaar om het maakproces met het publiek te delen.

Deel 3 van de zoektocht van Annegriet Wietsma en Jean Hellwig in Indonesië.

In Jakarta bezochten wij Edwina, ook een oorlogsliefdekind. Het adres hadden we gekregen van haar Nederlandse halfzus Gerda in Nederland. Wij werden door Edwina en haar dochter Dina en schoonzoon John met open armen ontvangen. In een drie uur durend interview deed Edwina haar aangrijpende verhaal en daarna spraken wij nog uitgebreid met haar dochter. Als afsluiting smaakte de saté ons uitstekend.

Bedankt Edwina voor je prachtige bijdrage!

Annegriet Wietsma en Jean Hellwig waren in oktober 2009 op reis in Indonesië voor de opnames van de documentaire Tuan Papa, die op 1 juli 2010 is uitgezonden op de Nederlandse televisie (Andere Tijden Special, Ned.2). Terwijl zij op zoek waren naar oorlogsliefdekinderen en oorlogsliefdes op Java en Bali, filmden zij ook elkaar om het maakproces met het publiek te delen.

Mijn moeder was een Indische vrouw. Haar vader was een Hollander, haar moeder Indonesisch, een echte Javaanse. Zij woonden in Klaten, dicht bij Solo. Mijn moeder trouwde met een Indische man. Samen kregen ze drie kinderen: twee dochtertjes en een zoontje. Plotseling verdween haar man. Het was oorlogstijd, en aanvankelijk leefde mijn moeder in grote onzekerheid. Zij bleef alleen achter met de kinderen. Pas later bleek dat haar man naar Holland was vertrokken. Zijn verhaal was dat hij ziek was geworden en naar Holland vervoerd. Zij kreeg de scheidingspapieren opgestuurd per post.

Deel 2 van de zoektocht van Annegriet Wietsma en Jean Hellwig in Indonesië.

Deel twee van de zoektocht gaat over Eddy en Hennie Tan. Tijdens ons verblijf in Semarang (Midden Java) waren wij op een feest ter ere van de 80ste verjaardag van een oorlogsliefde. Daar vertelde iemand ons een broer en zus te kennen die oorlogsliefdekinderen zouden zijn. Na nader onderzoek bleken Eddy en Hennie inderdaad geboren te zijn uit een liefdesrelatie van een Nederlandse soldaat en een Indonesisch-Chinese vrouw. Een interview bij hen thuis volgde.

Annegriet Wietsma en Jean Hellwig waren in oktober 2009 op reis in Indonesië voor de opnames van de documentaire Tuan Papa, die op 1 juli 2010 is uitgezonden op de Nederlandse televisie (Andere Tijden Special, Ned.2). Terwijl zij op zoek waren naar oorlogsliefdekinderen en oorlogsliefdes op Java en Bali, filmden zij ook elkaar om het maakproces met het publiek te delen.

Op zondag 16 mei was de kick off van Oorlogsliefdekind Crossmediaal. Paul van der Gaag en Jos Palm interviewden in een live uitzending van OVT Annegriet Wietsma en Stef Scagliola, beiden initiatiefnemers van Oorlogsliefdekind. Ook militair historicus Wim Klinkert en jounaliste Hilde Jansen droegen bij aan de discussie. Vanuit de zaal vertelde Jan Dennie kort over zijn ervaringen als oorlogsliefdekind. Muziek van Anna Montan en Patrick Lauwerends bracht de uitzending in Indonesische sferen.

Na afloop vertoonde producent Jean Hellwig een video impressie van zijn zoektocht met Annegriet Wietsma naar oorlogsliefdekinderen en oorlogsliefdes in Indonesië.

Bekijk de video on een indruk te krijgen van deze bijzondere radiouitzending.

Deel 1 van de zoektocht van Annegriet Wietsma en Jean Hellwig in Indonesië.

Hier in deel 1 volgden wij een tip over een oorlogsliefdekind dat op de theeplantage van Pekalongan zou moeten wonen, drie uur rijden van Bandung op West Java. Helaas bleek hij te zijn overleden, maar tot onze grote verrassing troffen wij andere belangrijke personen voor het onderzoek en de documentaire: de moeder die zich helaas de naam van haar Nederlandse geliefde niet meer wist te herinneren en de kleinzoon, bedroefd dat hij zijn Nederlandse grootvader nooit heeft gekend.

Annegriet Wietsma en Jean Hellwig waren in oktober 2009 op reis in Indonesië voor de opnames van de documentaire Tuan Papa, die op 1 juli 2010 is uitgezonden op de Nederlandse televisie (Andere Tijden Special, Ned.2). Terwijl zij op zoek waren naar oorlogsliefdekinderen en oorlogsliefdes op Java en Bali, filmden zij ook elkaar om het maakproces met het publiek te delen.

Een jaar geleden hebben we het woord 'oorlogsliefdekind' uitgevonden en nu is het een begrip aan het worden. Het woord is nieuw, maar de mensen waar het over gaat bestaan al lang: kinderen die geboren zijn uit oorlogsliefdes.

We hebben veel positieve reacties gekregen op het woord. De oorlogsliefdekinderen zelf, jarenlang in de schaduw van een onbenoemd taboe, waarderen dat het woord onderstreept dat ze geboren zijn uit liefde, en niet uit geweld of machtsmisbruik. Liefde in tijden van oorlog, daat gaat het hier om.

De term liet zich makkelijk vertalen in het Engels: warlovechild. Vandaar dat wij nu te vinden zijn zowel onder www.oorlogsliefdekind.nl als onder www.warlovechild.org. Maar wat wordt de term in het Indonesisch? Een eerste vertaling leidt tot 'anak percintaan di masa perang'. Maar daar zit wel erg weinig poezie in. En een website-adres www.anakpercintaaandimasaperang.id lijkt me ook niet het makkelijkst om in te typen.

Dus: wie heeft er een goed idee?? Reageer! Wie weet maken we er nog een leuke prijsvraag van!

Jean Hellwig