Verhalen

Als getrouwde jongeman vertrok ik naar Indie op de Kota Baru in oktober 1946. Maar net zoals bij vele van mijn maten was de liefde in Holland niet bestand tegen de afstand in tijd en plaats. Van een ‘scheiding te velde’ die door de legerautoriteiten geregeld zou worden om van mij een ‘vrij’ man te maken, kwam niets terecht. Dit bracht mij in een lastig parket toen ik in 1948 Noes, mijn nieuwe liefde, ontmoette op de maandelijkse dansavond op de kazerne.

Het verhaal van zoon Jan Tigchelaar

Ons verhaal is eigenlijk het omgekeerde van dat van Indische oorlogsliefdekinderen. Toen mijn vader als jonge militair eind 1945 als vrijwilliger vanuit Nederland naar Indonesië vertrok, waren mijn zusje en ik al geboren. Mijn vader ontmoette daar misschien een meisje, want hij is niet meer naar Nederland teruggekomen. Mijn moeder bleef alleen achter met twee jonge kinderen. Ik heb mijn vader nooit meer gezien.

Elsje Kauw (voluit Kauw Liang Eng Nio) is het blij lachende meisje dat op de prachtige foto staat die inmiddels het ‘boegbeeld’ van oorlogsliefdekind is geworden. Haar verhaal staat beschreven in de categorie 'Soldatenliefdes in Indonesie'. Eind november 2010 is Ibu Els overleden.

Toen ik medio 1949 als soldaat gedetacheerd werd voor chauffeurswerkzaamheden bij de aanleg van een militair vliegveld bij Tjililitan, bij Jakarta, leerde ik daar een meisje kennen. Anita of Wanita heette ze. Twee maanden maar duurde onze verhouding. Maar het was heel heftig.

Als Henk in 1996 op 48-jarige leeftijd door een ernstig auto-ongeluk op de Intensive Care terechtkomt, moet met spoed zijn familie-geschiedenis opgezocht worden vanwege mogelijke complicaties. Pas dan biecht zijn jongere broer op dat Henk en diens tweelingbroer Vincent een andere, onbekende vader hebben. Alles staat beschreven in een dagboek van de man waarvan ze tot dat moment dachten dat het hun eigen vader was.

Het verhaal van John Sopaheluwakan en zijn zusje Elly Hahijary

Toen ik een jaar of 6, 7 was, woonde ik met mijn moeder en mijn twee broertjes vlak bij een militair kamp. Adrie Vermeulen, een van de militairen die daar gelegerd was, kwam een paar weken lang vaak bij ons langs. En opeens, na een week of vijf, kwam hij niet meer. We vroegen aan zijn maat: ‘Waar is Adrie?’ Maar die zei: hij is er niet meer, hij is terug naar Nederland.’ Later bleek dat mijn moeder zwanger was van mijn zusje Elly. Vader Adrie Vermeulen heeft nooit meer iets van zich laten horen.

Een jonge marinier vraagt toestemming om zijn Indonesische 'lief' te trouwen. Zijn commandant wil er niets van weten en beveelt zijn onmiddellijke vertrek naar Holland. De marinier vlucht de dag voor zijn vertrek om zich bij haar te verenigen, maar hij bereikt haar niet: hij wordt gearresteerd. Tijdens zijn gevangenschap in de mandikamer, tussen kakkerlakken en muskieten, krast hij wanhopig een gedicht op de muur:

Als Elsje Kauw de jonge militair Jack voor het eerst ziet, heeft ze nog geen idee hoezeer hij haar leven zal veranderen. Ze raakt verliefd en verloofd. Maar een huwelijk wordt van alle kanten tegengewerkt. Ook als hun dochtertje Nana geboren wordt. En dan moet Jack vertrekken, terug naar Nederland. Els blijft achter met de belofte dat zij 'met de handschoen zullen trouwen'.

(lees ook Andrea's persoonlijke verhaal:

Ik vind Oorlogsliefdekind een mooie naam )

Lieve mensen van Oorlogsliefdekind,

Ik zal proberen te vertellen hoe ik meer te weten ben gekomen over het historisch verleden van mijn vader.
Zoals in mijn 'verhaal' staat beschreven, wist ik alleen zijn naam. Gelukkig wist ik wel de naam van mijn halfbroer, met wie ik contact heb opgenomen. Van hem kreeg ik mijn vaders naam en geboortedatum.

Als Edwina een half jaar oud is, vertrekt haar moeder in 1950 vanuit Bandung (Java) naar Nederland op zoek naar de verdwenen vader, de Nederlandse militair Eddie de Haan. Edwina zal haar moeder pas 53 jaar later terugzien: moeder Wanda blijft in Nederland wonen en de kleine Edwina blijft in Indonesië, waar zij opgroeit in een pleeggezin. Het is Edwina’s dochter Dina die de zoektocht naar de onbekende vader Eddie weet te voltooien.