In de periode 1945-1949 onderhielden Nederlandse militairen contacten met de lokale bevolking in Indonesië, en dus ook met Indonesische meisjes. Regelmatig werd -vaak onbedoeld- uit deze verhoudingen een kind geboren. Na de onafhankelijkheidsoverdracht aan Indonesië keerden de troepen terug naar huis. Een onbekend aantal Nederlands-Indonesische kinderen bleef achter bij hun moeder in het nieuwe Indonesië.
Lees over de persoonlijke zoektochten van soldatenkinderen, de ervaringen van militairen-vaders, de herinneringen van soldatenmaten en de vragen en antwoorden van familieleden. Graag breiden wij de website uit met uw verhaal.
Een jonge marinier vraagt toestemming om zijn Indonesische 'lief' te trouwen. Zijn commandant wil er niets van weten en beveelt zijn onmiddellijke vertrek naar Holland. De marinier vlucht de dag voor zijn vertrek om zich bij haar te verenigen, maar hij bereikt haar niet: hij wordt gearresteerd. Tijdens zijn gevangenschap in de mandikamer, tussen kakkerlakken en muskieten, krast hij wanhopig een gedicht op de muur.
(Oost-Java, 1949) Hoe lang zal ik binnen deze vier muren, moeten boeten om die misdaad slechts voor jou alleen begaan mijn liefde die alleen voor jou bestaat maar door mijn ouders niet werd verstaan toen ik moest thuisvaren besloot ik te deserteren, geen band bond mij meer aan mijn thuis omdat ik je liefhad, ging ik het proberen te bouwen: een eigen gezin en een eigen huis
Maar God, reeds na een paar dagen werd ik gepakt en zit nu in een ellendige cel met jouw beeldnis voor mijn geest als een druppel glanzend water in deze hel zo mooi als jij altijd voor mij bent geweest O, Soemira, ik kan je niet missen mijn liefde is slechts voor jou alleen eens voert God mij, … hij zal beslissen jou naar mij, of mij naar jou… heen  Lees hier het verhaal achter 'het gedicht van een deserteur'
|
|
Eigenlijk weet ik alleen zeker dat ik een kind van een Nederlandse soldaat ben |
|
Verhalen -
Soldatenkinderen in Nederland
|
|
door: redactie
|
|
Ik ben geboren in 1950 op Midden-Java, in Semarang. Mijn moeder werkte als hulp in een kazernekeuken. Ze kreeg daar kost en inwoning, dus ik denk dat ze daar dag en nacht was. En mijn vader was militair en werkte daar als kok. In die keuken zijn ze met elkaar in contact gekomen.
|
|
Lees meer >>
|
Je vader was een vriend van me... |
|
Verhalen -
Soldatenkinderen in Nederland
|
|
door: Jan Dennie
|
Schaamte De vader van Jan is gelegerd in de buurt van Semarang als Nederlandse militair. Jan’s moeder werkt in de kazerne in de keuken en als wasvrouw. Zij valt direct voor de grote Nederlander: hij is aantrekkelijk en leuk. Als Jan’s moeder na een jaar in verwachting raakt, vertrekt zij uit schaamte voor haar omgeving naar Djakarta om de zwangerschap te volbrengen en te bevallen. |
|
Lees meer >>
|
Een goed bewaard familiegeheim |
|
Verhalen -
Familie
|
|
door: Teunisjan & Jan van Ewijk
|
|
Het leeghalen van het huis van een tante in 2008 geeft het leven van de broers Teunisjan en Jan van Ewijk een totaal onverwachte wending. In het huis wordt een foto gevonden met twee schattige meisjes. Een van de meisjes lijkt sprekend op oma.
|
|
Lees meer >>
|
Twee Nederlandse soldatenvaders die ze nooit kende. Hoe Dien een halfbroer vindt |
|
Verhalen -
Soldatenkinderen in Nederland
|
|
door: Dien Faessen
|
|
Dien groeit op in Semarang bij haar moeder en in het weeshuis van de Franciscanessen. Ze werkte als verpleegster in het Elizabeth-ziekenhuis tot ze op haar dertigste naar Nederland vertrekt. Dan begint de zoektocht naar haar Nederlandse soldatenvader. Ze vindt er twee, en ook nog een halfbroer die van haar bestaan niet wist.
|
|
Lees meer >>
|
Bekentenis tijdens een Indische maaltijd |
|
Verhalen -
Soldatenvaders
|
|
door: anoniem
|
|
Het begon met mededogen voor een meisje dat zwanger was achtergelaten door een soldaat. Maar van het een kwam het ander, en zo herhaalde de geschiedenis zich een tweede keer. Nu, 60 jaar later, heeft hij het er vreselijk moeilijk mee. Hij zou dolgraag zijn achtergebleven dochter willen leren kennen. Maar waar is ze?
|
|
Lees meer >>
|
Een ommetje door de kampong |
|
Verhalen -
Soldatenvaders
|
|
door: H.B., 4e compagnie R.I. 7, 84 jaar oud
|
|
Een week nadat zijn verloofde en hij per brief de verloving hadden verbroken, maakte Henk een wandelingetje door de straatjes rondom de kazerne in Semarang. Opeens stond hij oog in oog met een leuk meisje. Nog geen uur later lagen ze samen op bed in haar hutje. |
|
Lees meer >>
|
Een hereniging ná de dood |
|
Verhalen -
Soldatenkinderen Indonesië
|
|
door: Henk Schulte Nordholt
|
|
Jecky is geboren en getogen op Bali. Zijn soldatenvader vertrekt nog voor zijn geboorte naar Java en daarna naar Nederland. Als 34 jaar later, na een lange speurtocht, zijn vader Jack achterhaald wordt, wil deze niet meer reizen vanwege zijn hoge leeftijd. En Jecky durft de reis naar Nederland niet aan. Ze zullen elkaar nooit ontmoeten. Toch komt vader Jack uiteindelijk in Jecky's leven terug.
|
|
Lees meer >>
|
Gearresteerd om zijn oorlogsliefje |
|
Verhalen -
Soldatenmaten
|
|
door: L. van der Waal
|
|

Een jonge marinier vraagt toestemming om zijn Indonesische 'lief' te trouwen. Zijn commandant wil er niets van weten en beveelt zijn onmiddellijke vertrek naar Holland. De marinier vlucht de dag voor zijn vertrek om zich bij haar te verenigen, maar hij bereikt haar niet: hij wordt gearresteerd. Tijdens zijn gevangenschap in de mandikamer, tussen kakkerlakken en muskieten, krast hij wanhopig een gedicht op de muur. |
|
Lees meer >>
|
|
|
Herkent u zich in deze verhalen? Wilt u iets kwijt? Wie een verhaal kwijt wil - met of zonder naamsvermelding - kan terecht op deze website. De site staat open voor iedereen die iets weet over vaders en kinderen uit tijden van oorlog in het prille Indonesië. Neem contact op
|